|
دوزانو می نشینم روی برف ، تنم هنوز گرم است
شاید هم داغ است ولی تا آنجایی که من خبر دارم آمپرم سالم است !!!
اطرافم را خوب نگاه می کنم ، هیچ کس نیست !!! این بار اما این را نمی خواهم
دلم می خواهد تمام بنی بشر های عالم دورم حلقه بزنند !!!
مثله همیشه دل به خواهیه من نیست ، پس هنوز من رو ی برف تنها ، پرنده که نه خر خاکی هم تحویلم نمی گیرد .
کم کم دارد سردم می شود ... نمی دانم ماله هوای سرد است یا ماله فشار خونه پایین !!!
دستهایم را توی برف فرو می کنم ...سرما تا توی مغز استخوانم می دود ، نمی خواهم اما بغضم می گیرد !!!
هنوز کسی برای تماشا نیامده ... ببین ... نیامده... خونم یخ می زند دلم فریاد دلش می خواهد ولی ...
نه !!! هم فریادم را وهم بغضم را می خورم... دیگر حسی توی دستهایم نمانده تمام توانم را جمع می کنم
وپنجه های توی برف مانده ام را به سمت خودم می کشم ... دوباره ... دوباره ... دوباره... آنقدر دوباره که
دیگر برفی روی زمین نمی ماند ... میروم سراغ خاک سفت شده بس که لگد مالش کرده اند !!!
فشار می دهم ... یک مشت خاک توی دستهایم جمع می کنم . دوباره به سمت خودم می کشمش ..
آنقدر این کار را می کنم که ... زمین از رو می رود گود می شود!!! کم کم دیگر گودی تبدیل به چاله وچند ساعت بعد ...
من کارم تمام می شود !!! دست از کار می کشم پاهایم توان حرکت ندارند خودم را روی زمین عقب عقب می کشم
باورم نمی شود !!! نه نمی شود !!! بعد سال ها زجر و تلاش وممارست وصدجور بگیر وببند و...
توی نهایت نا باوری من (( خانه ام )) را ساختم!!! خوشحالم !!! شادم !!! مسرورم!!! شنگولم !!! تمام قشنگی هاو
خوبی ها وزیبایی ها انگار کنج این خانه خوابیده اند. اطرافم را نگا می کنم هنوز کسی نیامده تا تماشایم کند !!!
همه چیز به نفع من است برای اولین بار !!! از جایم بلند می شود ... دیگر درد ندارم ...چنان فریادی می کشم که ...
نگاه کن بلاخره جمع شدند !!برای تماشای من آمده اند !!! چه آرامشی ... در عین ناباوریشان کسی از بین آدم ها جدا می شود به سمتم می آیدوچادرم را مهمان نگاه بی دغدغه ام می کند ...
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!.
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!.
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!.
و من حالا چند ساعتیست توی خانه ام به خدا تکیه داده ام .. !!!!!!!
|
کاش فردایی نباشه ، اگه قراره معصومیتی ترک بخوره ، دلی بشکنه ، صدایی ، بغضی ... چیزی توی گلو بمونه... کاش فردایی نباشه که تویی ، منی... شده گله مندی؟ خدایا ببخش...! لااقل صبر بده.... بسیار.... !
